‘Wat er ook speelt in deze wereld, laat het de kinderen zijn’. Deze ‘Loesje’ prijkt prominent op de website van de Jan Nieuwenhuizenschool. Deze school voor speciaal basisonderwijs hecht dan ook groot belang aan spelend leren. “Kinderen leren vaak op natuurlijke wijze, dus buiten,” zegt Rob Bastiaanssen, directeur van de school. “Spelend leren is belangrijk voor kinderen die in het reguliere onderwijs moeite hebben met rekenen en taal. Daarom is ons schoolplein veranderd in een speelleerplein.”
Beweeg-knap
De Jan Nieuwenhuizenschool gaat uit van een leermethode die draait om intelligentie. “Wij zien intelligentie als de manier waarop je problemen kunt oplossen. Je hebt een aantal ‘knap-heden’, zoals reken-knap en taal-knap, en dus ook beweeg-knap. Bij elk kind kijken we hoe ze het beste leren en focussen we op wat ze kunnen.” Het nieuwe speelleerplein heeft verschillende hoekjes waar je dingen kunt doen. Een basketbalpaal, tafeltennistafel, een plek waar je kunt ‘stoepranden’ en een klauterplek waar je van boom naar boom kunt. “Bij het klauteren in bomen moet je nadenken en constructies bedenken om te zorgen dat je niet uit die boom valt. Heel leerzaam dus.”
Springend leren tellen
Naast het ontwikkelen van de motoriek, leren de kinderen ook cognitieve en sociale vaardigheden. “Van cijfer- naar cijfertegel springend leren ze tellen en het verschil tussen even en oneven getallen. Maar op het schoolplein leren ze ook in de sociale context. Veel sbo-scholen laten kinderen per groep pauze houden. Wij willen de kinderen met z’n allen buiten laten spelen. En dat kan op het speelleerplein want daar zijn genoeg uitdagingen.” De schoolleiding werkt aan een ‘vreedzame school-programma’. “Conflicten lossen we samen met de kinderen op. Grotere kinderen zijn intermediair. Dreigt er op het schoolplein een probleem te ontstaan, dan zie je de intermediairs al ingrijpen. Zo loopt het niet uit de hand.”
Speelplek voor hele buurt
Het idee om het schoolplein te veranderen begon met het aanpakken van de houten fietsenstalling annex speelplek, die was niet meer veilig. “Onze gymnastiekdocent kwam met het idee om het hele plein aan te pakken en in te richten als speelleerplein. Vanuit de schoolraad, waarin alle groepen zijn vertegenwoordigd, dachten de kinderen actief mee. Ze zijn betrokken bij de planvorming, maar ook heel concreet bij wat voor spelletjes ze wilden. Zij wilden graag een basketbalpaal en vonden dat er fietsjes en ballen moesten komen. Verder is de rustplek bedacht door de kinderen. Vooral de meisjes gaven aan dat ze ook wilden zitten en kletsen, afgescheiden van die wild spelende jongens.”
Contact met de leerling
De school combineerde de ideeën en legde deze voor aan de gemeente. “De wethouder zag duidelijk wat in de plannen, ook omdat de speelplek toegankelijk zou zijn voor de hele buurt. Op basis van deze ideeën schreef ik een plan om sponsors te krijgen. Van verschillende organisaties kregen we subsidie, zo ook van Jantje Beton.” De schoolleiding, omwonenden, de kinderen uit de buurt en natuurlijk de leerlingen zijn blij met het plein. “Naast de gymleerkracht zetten ook andere leraren het speelleerplein in bij de lessen. Als onderdeel van een therapie kan je er samen met een leerling een spel doen. Je let op het bewegingsapparaat van de leerling, maar maakt ook contact. Onze leerlingen ontdekken spelenderwijs wie ze zijn en wat ze kunnen betekenen voor de wereld om hen heen. Mooi toch?”
- Website: www.sbo-jns.nl/
- Toekenning Jantje Beton: 10.000 euro
- Opening: 2010
